مطالعات انجام گرفته در زمینه عملکرد فیزیولوژیکی روغن های حاوی اسید لینولنیک مزدوج (CLN)، نشان می دهد که اینگونه روغن ها می توانند به عنوان روغن فراسودمند معرفی گردند. با توجه به اهمیت شناخت هر چه بیشتر این منابع و به منظور بررسی دقیق تر ویژگی های کیفی اینگونه روغن ها و امکان استفاده از آنها در مصارف خوراکی، در این تحقیق خواص فیزیکی و شیمیایی روغن دانه جوالدوز (Catalpa bignonioides)، مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه، ابتدا ترکیب دانه جوالدوز تعیین و مشخص شد که این دانه به ترتیب حاوی %12.74 و %30.46 روغن و پروتئین می باشد. روغن به روش سوکسله استخراج شد و ترکیب اسیدهای چرب موجود در آن با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی گازی (GC) تعیین گردید. اسید غالب، اسید لینولئیک به میزان %40.48 بود که به دنبال آن اسید کاتالپیک (CLN) با %27.08 و اسید اولئیک با %10.50 عمده ترین اسیدهای چرب را تشکیل دادند. نتایج نشان داد که بذر این گونه گیاهی دارای میزان قابل توجهی روغن بوده و روغن آن منبع غنی از اسید چرب CLN می باشد.

زمینه و هدف: میکروارگانیسم هایی که قابلیت تجمع لیپید به میزان بیش از 20% بیومس خود را دارند، تحت عنوان میکروارگانیسم های مولد چربی نامیده می شوند. در این تحقیق، بهینه سازی در تولید چربی و تولید لینولنیک اسید در آسپرژیلوس نایجر به عنوان قارچ رشته ای مولد چربی بررسی گردید.روش بررسی: در این مطالعه ابتدا سویه های مختلف قارچ های رشته ای جداسازی شدند و پس از رنگ آمیزی جدایه ها به وسیله سودان سیاه، چربی آنها با استفاده از حلال کلروفرم/متانول استخراج گردید. سپس جدایه هایی که نسبت چربی به بیوماس خشک آنها بیش از20% بود به عنوان جدایه های مولد چربی انتخاب شدند. پس از بررسی میکروسکوپی، جدایه شناخته شده ازنظر تولید چربی بهینه سازی شد. در نهایت، مقدار لینولنیک اسید با استفاده از کروماتوگرافی گاز بررسی گردید.یافته ها: ابتدا 20 سویه مختلف قارچ های رشته ای جداسازی شد. برطبق نتایج حاصل از رنگ آمیزی سودان سیاه، دانه های چربی در همه آنها مشاهده گردید. همچنین مقدار چربی تولیدشده در همه جدایه ها نشان داد درصد تولید چربی در جدایه های 4، 5 و 16 بیش از 20% است. در بررسی میکروسکوپی، جدایه 5، آسپرژیلوس نایجر بود. بهترین pH، دما، زمان و منبع کربن برای تولید چربی در آسپرژیلوس نایجر به ترتیب 4.5، 30 درجه سانتیگراد، 96 ساعت و فروکتوز تعیین شد. با استفاده از روش کروماتوگرافی گاز، میزان لینولنیک اسید در آسپرژیلوس نایجر، 22.4% گزارش شد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد آسپرژیلوس نایجر یک قارچ رشته ای مناسب برای تولید لینولنیک اسید است.

مقدمه: گاما- لینولنیک اسید یک اسید چرب ضروری در تغذیه انسان است. در پژوهش حاضر، تولید گاما لینولنیک اسید توسط قارچ موکور همیلیس 5292 PTCC در تخمیر غوطه وری ارزیابی شد.مواد و روش ها: متغیرهای تخمیر بر اساس طراحی فاکتوریال نسبی انتخاب و سپس، از طریق روش طراحی فاکتوریال کامل بهینه سازی شدند. چهار متغیر معنادار گلوکز، پپتون، آمونیوم نیترات و اسیدیته برای مطالعات بهینه سازی انتخاب شدند. طراحی به طور کلی 16 مرحله را شامل شد که مراحل در دو سطح برای هر متغیر با 3 تکرار در نقطه مرکزی انجام شد.نتایج: تحلیل واریانس و نقشه پاسخ سطح 3 بعدی اثرات نشان داد که متغیرها عامل های معنادار همراه با سهم معناداری برای پاسخ بودند. نتایج نشان داد که انجام تخمیر در شرایط اپتیمم (غلظت 100 گرم بر لیتر گلوکز، 1گرم بر لیتر پپتون، 1 گرم بر لیتر آمونیوم نیترات و اسیدیته 4.5) تولید گاما- لینولنیک اسید را تا 709 میلی گرم بر لیتر افزایش می دهد.بحث و نتیجه گیری: نتایج این پژوهش مشخص کرد که بازده بالای گاما- لینولنیک اسید می تواند در محیط کشت ساده در غلظت های بالای گلوکز و آمونیوم نیترات، غلظت پایین پپتون و اسیدیته اسیدی توسط قارچ موکور همیلیس 5292 PTCC به دست آید. شرایط ساده و کم هزینه بهینه سازی محیط کشت برای تولید گاما- لینولنیک اسید می تواند در مقیاس بالاتر برای صنایع دارویی و غذایی به کار برده شود. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

بزرگ از گیاهان دانه روغنی با سازگاری وسیع است، که در بیشتر مناطق جهان کشت میشود. روغن بزرگ معمولی به لحاظ میزان زیاد اسید چرب لینولنیک (>%50) به عنوان روعن خشک شونده در صنعت به کار می رود ژنوتیپ های جدید حاصل از پروژه های جهش زایی دارای اسیدلینولنیک بسیار کمی (<%2) بوده و میتوانند به مصارف خوراکی برسند رنگ زرد بذر به عنوان یک نشانه ظاهری برای ژنوتیپ های با کیفیت روغن خوراکی، در جدا کردن آنها از ژنوتیپهای معمولی با کیفیت روغن صنعتی،که عموما دارای رنگ بذر قهوهای میباشند ، مورد توجه است. در این پژوهش لاین های مختلف با ترکیب کامل دو رنگ بذر (زرد و قهوه ای) و دو میزان اسید لینولنیک (زیاد و کم) در چارچوب طرح بلوک کامل تصادفی، برای صفات زراعی ، به ویژه عملکرد و دانسته و اجزای آن. در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان در سال 1379 ارزیابی گردید.نتایج نشان داد که لاین های با میزان زیاد اسید لینولنیک ، نسبت به لاینهای با میزان کم به صورت معنی دار عملکرد دانه بیشتری (حدود 12% ) داشتند. ولی هیچکدام از صفات زراعی دیگر و نیز اجزای عملکرد دانه به طور معنی دار تحت تاثیر میزان اسید لینولنیک قرار نگرفتند. صفات شمار گیاهچه در متر مربع، شمار انشعاب در بوته، شمار کپسول در بوته عملکرد دانه در بوته به صورت معنی دار به رنگ بذر بستگی داشتند، به نحوی که لاین های با رنگ بذر زرد نسبت به لاینهای با رنگ بشر قهوه ای دارای میزان سبز شدن کمتر، ولی شمار انشعاب ، شمار کپسول و عملکرد دانه در بوته بیشتری بودند . افزایش عملکرد دانه در بوته در لاین های با رنگ بذر زرد نسبت به لاینهای با رنگ بذر قهوه ای ، ناشی از کاهش تراکم بوته، و در نتیجه افزایش شامر کپسول در بوته در این لاین ها بوده است. لاین های با رنگ بذر زرد و قهوه ای از لحاظ عملکرد دانه تفاوت معنی دار نداشتند. بنابراین ، تاثیر کاهش تراکم بوته بر عملکرد دانه در لاین های با رنگ بذر زرد از طریق افزایش انشعاب و شمار کپسول در بوته ، و نتیجتا عملکرد دانه در بوته جبران گردیده است.

در پژوهش حاضر اثر اسید لینولنیک روی کیفیت منی خروس که در دمای 4 درجه سانتی گراد ذخیره شده بررسی شد. برای این منظور، جمع آوری منی از خروس ها (تعداد= 10) 2 نوبت در هفته انجام گرفت؛ سپس نمونه های با کیفیت خوب، رقیق شدند و اسید لینولنیک با غلظت های صفر ( کنترل)، 40 (40L)، 80 (80L) و 160 (160L) میکرومولار به آن ها افزوده شد. به منظور بررسی اثر اسید لینولنیک بر اسپرم، حرکت پیش رونده رو به جلو، قابلیت زنده مانی، همچنین غلظت مالون دی آلدهید و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی در محیط نگه داری و اسپرم در ساعت های صفر، 24 و 48 آزمایش اندازه گیری شد. با توجه به نتایج این پژوهش، حرکت پیش رونده رو به جلو در زمان های 24 و 48 پژوهش در گروه های 80L و 160L و نیز درصد زنده مانی اسپرم در گروه های 80L و 160L در ساعت 48 پژوهش بالاتر از گروه کنترل بود (05 /0 p <)؛ علاوه بر این، غلظت مالون دی آلدهید در ساعات 24 و 48 پژوهش درگروه های 80L و 160L در محیط نگه داری و اسپرم کم تر از گروه کنترل بود (05 /0 p <). گروه های ذکر شده در ساعات 24 و 48 پژوهش ظرفیت تام آنتی اکسیدانی بالا تری نسبت به گروه کنترل نشان دادند (05 /0 p <)؛ در نتیجه، غنی سازی با غلظت های 80 و 160 میکرومولار اسید لینولنیک می تواند باعث بهبود کیفیت منی خروس ذخیره سازی شده در دمای یخچال شود.

اسیدهای چرب غیراشباع با چند باند دوگانه فزون بر نقش انرژی زایی با تاثیر بر بافت های تولید مثلی از جمله اثر بر فولیکول های تخمدان و جسم زرد و همین طور مهیا نمودن پیش ساز های سنتز ترکیباتی نظیر استروئیدها و پروستاگلاندین ها بر تولید مثل موثر هستند. در این مطالعه اسید آلفا- لینولنیک (آلفالین) به محیط کشت بلوغ برون تنی اووسایت های بز افزوده شد تا اثر آن بر توانایی تکوین آن ها بررسی شود. لذا، ابتدا مایع فولیکولی از فولیکول های کوچک و بزرگ تخمدان های بز جمع آوری شد تا مقدار آلفالین آن ها به روش کروماتوگرافی گازی اندازه گیری شود. نتایج این آزمایش اولیه نشان داد که غلظت آلفالین از فولیکول های کوچک (64.6 میکرومولار) به فولیکول های بزرگ (100.6 میکرومولار) افزایش یافت (P<0.05). سپس با توجه به غلظت آلفالین در مایع فولیکولی فولیکول های کوچک و بزرگ، اووسایت ها در حضور غلظت های صفر (شاهد)، 10 (آلفالین- 10)، 50 (آلفالین- 50)، 100 (آلفالین- 100) و 200 (آلفالین- 200) میکرومولار کشت داده شدند. 24 ساعت پس از بلوغ برون تنی، گسترش سلول های کومولوس اووسایت ها و راندمان رسیدن آن ها به مرحله متافاز میوز- 2 بررسی شد. در ادامه اووسایت های تیماری از آلفالین که بیشترین بلوغ برون تنی را نشان داد به روش پارتنوژنز فعال شدند و درصد تسهیم و تولید بلاستوسیست آن ها با گروه شاهد مقایسه شد. داده ها در هر مرحله ثبت و به روش آزمون مقایسه میانگین ها و یا کای دو با استفاده از نرم افزار SAS آنالیز شدند. افزودن آلفالین به محیط کشت بلوغ برون تنی اووسایت ها اثری بر گسترش سلول های کومولوس نداشت (P>0.05) و تنها در بیشترین غلظت (آلفالین- 200) مقدار گسترش سلول های کومولوس را کاهش داد (P<0.05). درصد بلوغ برون تنی اووسایت ها در گروه آلفالین- 50 افزایش معنی داری (P<0.05) را در مقایسه با گروه شاهد نشان داد (%68.1 در مقابل %57.2). افزودن 50 میکرومولار آلفالین به محیط کشت بلوغ برون تنی اووسایت ها همچنین درصد تسهیم (%65.2) و تولید بلاستوسیست (%25.1) را در مقایسه با گروه شاهد بهبود بخشید (به ترتیب %52.8 و %16.7، P<0.05) به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان داد که افزودن غلظت مناسب آلفالین به محیط کشت بلوغ برون تنی می تواند راندمان بلوغ، درصد تسهیم و تولید بلاستوسیست را در اووسایت های بز افزایش دهد.

مقدمه: اسیدهای چرب لینولنیک اسید (امگا 3) و لینولئیک اسید (امگا 6) جزء اسیدهای چرب ضروری می باشند که بدن قادر به سنتز آنها نبوده و باید از طریق غذاهای مصرفی تامین شوند. علاوه بر این ویژگی های دارویی به ویژه ضدسرطانی این اسیدهای چرب چندین بار توسط محققین به اثبات رسیده است.هدف: این تحققیق با هدف تعیین میزان اسیدهای چرب امگا 3 و امگا 6 گونه های وحشی و زراعی جنس کتان (L. nodiflorum L.، L. mucronatum Bertol.، L. bienne Mill.، L. austriacum L.، strictum L.،L. usitatissimum L.) انجام گرفت.روش بررسی: دانه ها به صورت محدود از مرکز تحقیقات جهادکشاورزی استان آذربایجان غربی تهیه و کشت شدند. برای استخراج و اندازه گیری چربی از روش Leiboritz و برای آنالیز اسیدهای چرب از کروماتوگرافی گازی استفاده شد.نتایج: میزان اسیدهای چرب ضروری امگا 3 و امگا 6 در اغلب گونه های وحشی و زراعی مورد مطالعه جنس کتان بسیار بیشتر از (چندین برابر) مقدار این اسیدهای چرب حیاتی در دانه های روغنی رایج کشت شده نظیر کلزا و آفتابگردان بود، هم چنین میزان اسید چرب امگا 6 در همه گونه های وحشی مورد مطالعه جنس کتان بیشتر از میزان این اسید چرب ضروری در گونه زراعی کتان مشاهده شد.نتیجه گیری: در این بررسی برتری کمی و کیفی روغن کتان روغنی نسبت به روغن سایر دانه های روغنی به دلیل میزان قابل ملاحظه روغن و اسیدهای چرب امگا 3 آن به اثبات رسید که بر اساس تحقیقات بیوتکنولوژیکی و با استفاده از گونه های وحشی کتان می توان با افزایش میزان اسیدهای چرب امگا 6 روغن کتان روغنی بر کیفیت آن افزود.

به منظور بررسی اثرات تیمارهای مختلف آبیاری و کود بر درصد روغن و ترکیب اسیدهای چرب در خرفه، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط آب و هوایی زابل اجرا شد. تیمارها شامل سه سطح آبیاری (80، 60 و 40 درصد رطوبت قابل استفاده) به عنوان عامل اصلی و تیمار کودی در پنج سطح شاهد (فاقد کود)، کود دامی (20 تن در هکتار)، ورمی کمپوست (15 تن در هکتار)، اوره (150 کیلوگرم در هکتار) و NPK (100 کیلوگرم در هکتار) به عنوان عامل فرعی اعمال شدند. اندازه گیری رطوبت خاک در طول دوره رشد با دستگاه بازتاب زمانی امواج (TDR) انجام گرفت. نتایج نشان داد تیمارهای مختلف رژیم آبیاری، کود و اثر متقابل این تیمارها اثر معنی داری بر درصد روغن در برگ (قبل و بعد گلدهی) و دانه خرفه داشتند. هر چند با کاهش میزان آب مصرفی و به دنبال آن بروز تنش خشکی از درصد روغن کاسته شد؛ اما با به کارگیری کودهای آلی، به ویژه ورمی کمپوست در سطوح بالای تنش، اثرات سوء تنش خشکی کاهش یافت. در بررسی نمودار طیف گاز کروماتوگرافی (GC)، 11 نوع اسید چربشناسایی شد. اسیدلینولنیک، به ترتیب 40 و 60 درصد از محتوای کل اسید چرب برگ و دانه خرفه را تشکیل می دهد. بنابراین، استفاده از کود آلی می تواند آب را برای مرحله حساس رشد خرفه و تولید روغن در شرایط تنش خشکی ذخیره کند. به منظور بررسی اثرات تیمارهای مختلف آبیاری و کود بر درصد روغن و ترکیب اسیدهای چرب در خرفه، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط آب و هوایی زابل اجرا شد. تیمارها شامل سه سطح آبیاری (80، 60 و 40 درصد رطوبت قابل استفاده) به عنوان عامل اصلی و تیمار کودی در پنج سطح شاهد (فاقد کود)، کود دامی (20 تن در هکتار)، ورمی کمپوست (15 تن در هکتار)، اوره (150 کیلوگرم در هکتار) و NPK (100 کیلوگرم در هکتار) به عنوان عامل فرعی اعمال شدند. اندازه گیری رطوبت خاک در طول دوره رشد با دستگاه بازتاب زمانی امواج (TDR) انجام گرفت. نتایج نشان داد تیمارهای مختلف رژیم آبیاری، کود و اثر متقابل این تیمارها اثر معنی داری بر درصد روغن در برگ (قبل و بعد گلدهی) و دانه خرفه داشتند. هر چند با کاهش میزان آب مصرفی و به دنبال آن بروز تنش خشکی از درصد روغن کاسته شد؛ اما با به کارگیری کودهای آلی، به ویژه ورمی کمپوست در سطوح بالای تنش، اثرات سوء تنش خشکی کاهش یافت. در بررسی نمودار طیف گاز کروماتوگرافی (GC)، 11 نوع اسید چربشناسایی شد. اسیدلینولنیک، به ترتیب 40 و 60 درصد از محتوای کل اسید چرب برگ و دانه خرفه را تشکیل می دهد. بنابراین، استفاده از کود آلی می تواند آب را برای مرحله حساس رشد خرفه و تولید روغن در شرایط تنش خشکی ذخیره کند.